ความทรมานของการรอคอย [poem]

posted on 01 May 2008 16:12 by maanjaakeeree

การเป็นฝ่ายรอ ช่างทรมานนัก

        ทุกวันๆ ผ่านพ้นไป
              ใจฉันล้า

                       ก้าวไปข้างหน้า อย่างถลอกปอกเปิก

                           แม้ความตายก็ไม่อาจช่วยให้ฉันหลุดพ้นจากความเจ็บปวด

                                เพียงเพราะความหวัง ที่ฉันยังมี

                                    ว่าซักวันเราต้องได้กลับมาอยู่ด้วย
                                           ฉันใช้ความตายปลดป่อยฉันความทุกข์นี้ไม่ได้

                                                อยู่ไปก็ลำบากเหลือเกินเช่นกัน

                                                        ชีวิตฉันไร้จุดมุ่งหมาย ไร้เรี่ยวแรง

                                                                ...ทรมานเหลือเกิน

                                                                       รอวันให้เธอกลับมา ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม

 

แรงบันดาลใจจาก : Carry You Home - James Blunt 

เมื่อประมานอาทิตย์ก่อน ผมได้ไปหาพระอาจารย์ท่านหนึ่ง ท่านป่วยและกำลังสร้างวัดใหม่ใกล้บ้านเกิดของท่าน

ท่านสนิทกับพระอริยะรูปหนึ่งซึ่งละสังขารไปแล้วกระดูกกลายเป็นแก้ว

ท่านเล่าให้ฟังว่า "ท่าน.....ใจเด็ดมาก เป็นคนคล่อง ทำอะไรเร็ว

ท่านเป็นคนฉลาด บอกครั้งเดียวท่านก็รู้ คนเราบางทีก็ต้องบอกหลายทีนะกว่าจะรู้เรื่องต้องลากต้องจูง

ท่านเล่าให้เราฟังว่า สมัยเด็กๆ พ่อแม่ท่านสอนว่า

เป็นคนต้องรู้จักหน้าที่

เป็นผู้ใหญ่ ต้อง ทำงาน เป็นเด็กต้องเรียนหนังสือ

ส่วนเรียนเก่ง หรือเรียนดีนั้นให้ถือว่ามันเป็นรางวัล"

ก่อนจะกลับท่านก็ฝากไว้อีกเรื่อง

"คนเรามันดำเนินชีวิต ไปด้วยสองอย่าง คืออารมณ์ กับ คุณธรรม

ที่ว่าใช้อารมณ์ก็เช่นหิวข้าวก็กินข้าว ก็สนองมันไป

แต่ชีวิตคนเราถ้าจะให้มันมีความสุข มันสุขใจในระยะยาว

มันต้องดำเนินชีวิตโดยใช้คุณธรรมนะ"

 

จำได้ว่า ตอนนั้นผมประทับใจสิ่งที่ท่านสอนมากคับ

แต่ตอนนี้ก็แทบจะลืมไปแล้ว

พอได้อ่านบลอกคุณนิเกะ เอ็นทรี่ "แก้โรคติดเทคโนโลยี ด้วยวิธีการง่าย ๆ"

ที่พูดว่า "เป็นเด็กมีหน้าที่เรียนก็เรียนไป"

มันทำให้ผมนึกขึ้นได้

 

 

เรื่องนี้มันทำให้ผมจุกอก

ผมมีเรื่องติดอยู่ในใจ

ผ่านพ้นไปแล้ว ผมคงจะพอพูดถึงมันได้บ้าง

 

--------------------------------------------------------------------------------

ผมมาได้ทราบว่า สหายพระที่ท่านพูดถึง ใจเด็ดจริงๆ

นั่งสมาธิง่วงมากๆ ก็ต่อแพ มัดมือ มัดเท้าตัวเอง นั่งบนแพ ลอยไปกลางน้ำ

ถ้าง่วงก็คือแพ ล่ม ตายลูกเดียว 

ผลคือวันนั้นไม่ง่วงเลย 

อย่าว่าแต่ท่านเลย  พวกโยมๆ ก็ใจหายใจคว่ำแทนเหมือนกัน 555+

ตอนนี้ท่านละสังขารไปแล้ว 

 

ส่วนพระอาจารย์ ท่านป่วยเป็นโรคไต เปลี่ยนไตแล้ว

แต่ยังฉันได้ไม่มาก ฉันเค็มไม่ได้เลย

ผมก็เอา เอ็นชัวร์ไปถวาย

ขอให้ท่านดีขึ้นไวๆ

[อยากจะ]ทำโมเดล

posted on 22 Apr 2008 10:15 by maanjaakeeree

วันนี้อารมณ์ดี นึกอยากจะทำโมเดล

ก็เลยเข้าไปหาน้องกุ้กเิ้กิ้ง หาลิงค์ไปเรื่อยเปื่อย

 

ก็เจอหลายเว็ปครับ

ทั้งโมเดลกระดาษ

โมเดลพลาสติก

โมเดลเรซิน

ตามนี้ี่เลย ถ้าอยากแวะไปดู

โมดลกระดาษ : http://www.coolpapermodel.com/

สยามโมยิ้ม : http://siam-moyim.tarad.com/

 

ดูแล้วก็แล้วหละครับ ไม่ได้คิดจะไปก้อป หรือทำตามหรอก

แต่ผมปิ้งไอเดียของผมละ

ไปหามาทำเล่นดีก่า เด๋วค่อยเฉลยตอนเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะคับ

แล้วจะเอารูปมาลงให้ดู

 

----------------------------------------------------------

ประชาชนชาวเอ็กซ์1 : ไอ่บ้า พล่ามไรวะ งง

MJKR : - -" ............

ประชาชนชาวเอ็กซ์2 : อืม ... อะไรของมัน

MJKR : T_T ..............

.

.

.15 นาทีผ่านไป

MJKR : แต่ผมรู้สึกดีมากๆเลยนะที่คิดอะไรออก ความสุขของคนอย่างผมมันก็แค่นี้แหละ

[เงียบ - เขาออกไปกันหมดแล้วเฟ้ย] - -"